ਲੋਕਤੰਤਰ ਮੁਲਕ ਹੋਣ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰੋ ਗਊ ਮਰਨ ਦਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਬੇਦੋਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ?

ਬੀਤੇ ਦੀਨੀਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਆਜਾਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਨੇ ਬੁਰਹਾਨ ਦੀ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਬੜਾ ਸੋਗਮਈ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਬਣਦਾ ਵੀ ਕਿਉਂ ਨਾਂ ਬੁਰਹਾਨ ਹਰ ਦਿਲ ਅਜੀਜ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰਾ ਨਾਇਕ ਸੀ ਹਰ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਨੂੰ ਜੋ ਕਿ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਆਜਾਦੀ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਨੂੰ ਬੁਰਹਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣਾ ਭਰਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਆਪਣਾ ਦੋਸਤ ਆਪਣਾ ਹਮਸਫਰ ਹਮ ਖਿਆਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਬੁਰਹਾਨ ਦੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਵੱਧ ਰਹੀ ਲੋਕ ਪ੍ਰੀਅਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਬੁਰਹਾਨ ਹਿੰਦ ਹਕੂਮਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਲ ਵਾਂਗ ਚੁੱਭ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਬੁਰਹਾਨ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਖਬਰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਸਮਝੋ ਜਿਵੇਂ ਆਜਾਦੀ ਦੇ ਪਰਵਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇੰਝ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਆਜਾਦੀ ਦੀ ਮਹਿਕਾਂ ਵੰਡ ਰਹੀ ਫੁੱਲਵਾੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋੰ ਮਹਿਕਦਾਰ ਫੁੱਲ ਮੁਰਝਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਸ਼ੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਬੁਰਹਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ੋਕ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਦੀ ਝੜੀ ਲੱਗ ਗਈ ਕਈਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਬੁਰਹਾਨ ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦੇ ਹੀਰੇ ਸ਼ਹੀਦ ਜੁਗਰਾਜ ਸਿੰਘ ਤੁਫਾਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਬੁਰਹਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਹਮਦਰਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਮੁਸਲਿਮ ਨਹੀਂ ਸਗੌਂ ਹਰ ਵਰਗ ਦੇ ਅਤੇ ਹਰ ਮਜਬ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ ਪਰ ਬੁਰਹਾਨ ਦੇ ਜਨਾਜੇ ਪਿੱਛੇ ਉਮੜਿਆ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਬੁਰਹਾਨ ਕੋਈ ਅੱਤਵਾਦੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਆਜਾਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਨਾਂ ਸੀ ਬੁਰਹਾਨ ਦੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਆਵਾਮ ਨੇ ਰੋਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕਸ਼ਮੀਰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਬੇਸ਼ੱਕ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਲੋਕ ਸ਼ਾਤਮਈ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹੀਦ ਨਾਇਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਰੋਸ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਪਰ ਹਿੰਦ ਹਕੂਮਤ ਨੂੰ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਗਊ ਮਾਰਨ ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕਿ ਤੜਫ ਉੱਠਣ ਵਾਲੇ ਅਖੋਤੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਅੰਨੇਵਾਹ ਆਮ ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਲੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ ਸ਼ਰੇਆਮ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਆਵਾਮ ਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ ਲੁੱਟਿਆ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਲੋਕਤੰਤਰ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਜਿਨਾਂ ਬੇਦੋਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਹ ਕੋਹ ਕਿ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਉਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮੁੱਚੇ ਹਿੰਦੁਤਵ ਦੇ ਭਗਤ ਲਾਣੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਹਾਅ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਵੀ ਨਹੀੰ ਮਾਰਿਆ ਜੇਕਰ ਕਿਤੇ ਗਾਂ ਮਾਰਨ ਦੀ ਖਬਰ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੀਡੀਆ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਰੋਣਾ ਰੋਣੋਂ ਨਹੀਂ ਹੱਟਦਾ ਪਰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਖਾਮੋਸ਼ ਸੀ ਆਖਿਰ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਆਵਾਮ ਨੂੰ ਇੰਝ ਲਤਾੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਮਨੁਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਸਥਾਂਵਾਂ ਵੀ ਮੂਕ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣ ਤਮਾਸ਼ਾ ਵੇਖਣਗੀਆਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਹੈ ਅਖੋਤੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ , ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ਼ਨਿਕਾਂ , ਨਿਆਇਪਾਲਿਕਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਆਲੰਭਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿ ਗਊ ਮਰਨ ਤੇ ਤੜਫ ਉੱਠਣ ਦਾ ਡਰਾਮਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੇ ਡੁੱਲ ਰਹੇ ਖੂਨ ਦਾ ਦੁੱਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀ ਹਿੰਦਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਕੇਵਲ ਜਮੀਨ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਜਮੀਨੀ ਟੁਕੜੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਤੇ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਹਿੰਦ ਹੁਕਮਰਾਨ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਰਾਜਨਿਤਕ ਦਲ ਦਾ ਹੋਵੇ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਸ ਜਮੀਨ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਸ਼ਰੇਆਮ ਗੋਲੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾਂ ਹੈ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮੂਹ ਵਿੱਚੋਂ ਊਫ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦੀ ਬੁਰਹਾਨ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੰਘਰਸ਼ ਲੜ ਰਿਹਾਂ ਯੋਧਾ ਸੀ ਪਰ ਇਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਬੇਦੋਸ਼ ਕਿਹੜੀ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਲੜਾਈ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ ਉਨਾਂ ਦਾ ਕਸੂਰ ਕੀ ਸੀ ਸਿਰਫ ਇਨਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਰਹੂਮ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਸਰਧਾਂਜਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਘਰੋੰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਸਨ ਅੱਤਵਾਦ ਆਜਾਦੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣੀ ਅੱਤਵਾਦ ਆਜਾਦੀ ਦੇ ਪਰਵਾਨਿਆਂ ਦੀ ਕਤਲੋਗਾਰਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਅੱਤਵਾਦੀ ਬੁਰਹਾਨ ਨਹੀਂ ਗਊ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਅਖੌਤੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਹਨ । ਇਸ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੰਝ ਜਾਪ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਬਾਗ ਦੇ ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਦੇ ਮੁਰਝਾਉਣ ਪਿੱਛੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਬਾਗ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਲਤਾੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਯਕੀਨਨ ਕਿਸੇ ਮਜਬ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਨਹੀਂ ।

ਅਮਰੀਕ ਸਿੰਘ ਬੱਲੋਵਾਲ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s